4 Harf: Dert

DERT – etrafımızı 4 bir koldan sarmasına izin verdiğimiz ve istediğimiz kadar kendimizi tutsak edebileceğimiz sadece küçücük bir sayıdan oluşan kelime.

“Dert”i bu kadar büyütmemeli insan gözünde onca güzel kelimenin arasından kalkıp 29 harften birleştirip, oluşturduğu kelime bu olmamalı. İnsan kendi dünyasını nasıl kendi yaratabiliyorsa, oluşturduğu kelimelerle de kendisine bir kalkan oluşturduğunu unutmamalı. Sarıp sarmalayacak başka şeyler keşfetmeli, hiç gidilmemiş bir yeri keşfetmek gibi sürekli iyi bir enerjiyle doldurmalı kendini. Tutsak eden her şeyi kırmalı, özgürlüğünü yaşamalı kendinde..

Bırakın çoğalsın kelimeleriniz, eskileri gitsin, kendi dilinizde kendi edebiyatınız oluşsun içinizde, dilinizde. Yeni kelimelerle sarın etrafınızı, yeni enerjileri telkin edin kendinize. Yeni kelimelerinizle fıkralar oluşturun mesela…

Şunu unutmamalıyız; senin duygun belki bir başkası için sadece bir his’tir. Anlamları aynı olsa da başkasına hissettirdiği ona aittir. Kendine ait olanı bulmalı insan ve sadece onun olmalı, sarılmalı ona. Kendine ait olanı başkasına empoze etmemeli ve onun keşfetmesine izin vermeli. İşte burada saygı devreye giriyor. Her şey birbiriyle o kadar güzel bağlantılı ki farkında olmalı, önce kendini kabul etmeli ve saygı göstermeli. Kendi için istediği alanı başkası içinde verebilmeli ve etrafımızdaki herkesle, diğerlerine ait bütün kelimelerle, kelimeler dans etmeli ve yeni şeyler oluşturmalı insan.

29 harften belirli olanları değil, kendi için tanımladıklarını seçmeli ve coşmalı insan. Kelimeler dans ettikçe göreceksin ki özgürlükle eş anlamlısı illaki gelip bulacak seni. İnsan kalıba değil, kalıpsızlığa aittir. Özgürce seçilmiş ve yaratılmış şeylerin yerini hiçbir şey dolduramaz çünkü. 

Bırak! Seni bulduğunda toplanılan tüm güzel kelimeler cümleye dönüşsün. Kendi mottonu oluşturduğunu gör çünkü sende bir kelime tarafından bulunacaksın unutma. Seninle şiir olmasına, şarkı olmasına, bütün olmasına izin ver. Tüm cümleleri dönüştürsün “biz” kelimesi. Bırak birbirimizi sarsın kelimelerimiz. kalbin türettiği kelimeler, cümleye dönüşsün.

Önce sen ol sonra biz var olalım, bütün olmayı öğrenelim. Bırak bende cümleye dönüşeyim kelimelerim ile. Bırak “biz”e karışayım… karışalım.

Duygu Şenyuva

Dünyalite

Paylaştıkça çoğalır.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

DUNYALITE