İçimde Hayat Var

Benim içimde hayat var. Tüm kayıplara tüm acılara tüm gidişlere ve tüm terk edenlere rağmen..

Çünkü ben annemi kaybettim, hayat oldu annem.

Ben babamı kaybettim, geceler sığınağım oldu.

Ben kardeşimi kaybettim, sokakta ki her yetime sarıldım.

Ben eşimi kaybettim, komşularım koştu yardımlarıma.

Ben arkadaşımı kaybettim, oturdum fincana konuştum.

Ben evcil hayvanımı kaybettim, her adımımda bir sokak hayvanına mama bıraktım.

Ben geceleri, sokakları aydınlatan bir gece lambası, gündüzleri balkon kıyısında filizlenen çiçek oldum.

Sonbaharda, yaprak dökümünde vapurlara simitçiler bıraktım kıyılarda kürekçileri sert dalgara uğurladım.

Kar yağışına saflığın en temiz güzelliğini boyadım, mavinin bulutlarını serdim.

Derin kulaçlarla akdenizin kumlarında kavruldum.

Bir düştüm bir kalktım sürekli kanadım ama umutlandım.

Kaçmaktan çok kaçanlara baktım, durdurdum. Onlara dur ve cesaretine sarıl dedim.

Zaman dedim! Sen gidiyorsan yolcun benim.. Yelkovanına atladım, saniyelerine sığdırdım kendimi.

Bir hayat aldım kollarımın arasına.

Aşımı yaptım uykusunda minik ellerine unlar buladım. Sarıldım, sarıldım ve tekrar sarıldım! En çok zamana sarıldım. 

Gitmek istedi benden, hızlı olabileceğini sandı, izin vermedim. İzin verseydim, hayat beni sarardı ben hayatı sardım. Ya birlikte yaşayacaktık ya da topraklarıma güller bırakacak bir annem olacaktı. Güller bırakmasınlar ben papatyaların taç olmuş kızıyım. Taçlar bıraksınlar ama günümün her doğuşuna güneşin ışıltısıyla gönlümle bir parlatsın. Koyduğum aşkıyla yaşasın. Sevgim dolu doluyken yaşadım, yaşıyorum.

BEN HAYAT DOLUYUM..

Kini tanımadım, kinle karşılaştım sevgi bıraktım. Dokunan oldu yanından korkarak geçende, geçmeselerdi dünya yarım sevgi olurdu. Nefreti tanıyamadım çünkü hayat dolu burası tam avuçlarım avuçlarımın en ufak noktası tırnaklarım, parmaklarım,a vuç içlerim…Oralardan öperseniz zaten doyamazsınız. Hayat dedim ya avuçlarımda oradalar.

Sarılırlar, hayat dolarsın.

Öpersin, hayat dolarsın.

Dokunursun, hayat dolursun. 

Hele ki…

Avuçlarımı tutarsan yaşarsın.

İrem Demirense

Dünyalite

Paylaştıkça çoğalır.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

DUNYALITE