Ateşe Aşık Olmak

Hadi ama. Görmüyor musun?

Sen görüyor musun? Bazen görüyorum bazen göremiyorum. Bazen duyup bazen duyamadığım gibi.

Nedir görmeni engelleyen,  duymalarına mani. Bi alıp veremediğin var gibi insanlarla. Hayır yok.

Seni engelleyen onlar değilse, kendi kendine mi zararsın acaba. Belki de.

Sendekinden mi rahatsızsın yani. Lütfen böyle konuşmayın bendekinden nasıl rahatsız olurum.

Aksine nurlanırım gelişlerinde.

Sendekinden derken, içindeki nefis mücadelesinin seni rahat bırakmamasından bahsediyorum.

Anladım. Mücadele zordur, mücahede lazım.

Gözlerini kapatman gereken şeyler de var. Başkalarının kusurlarını görmeye kör et gözlerini.

Duyma ondan gayrı sesleri.

Ben kendimle ilgilenirsem sen senle ilgilenirsen o vakit aç açabildiğin kadar gözlerini gör doğacak güzelliği.

İçimde her zaman onun sözlerini işitmek isteyen, onunla konuşmak isteyen bir tarafım var.

Aldı bir gün karşısına, dedi ki “kimsenin seni anlamadığını düşünüyorsun değil mi.”

İnsan kendi karanlık noktalarını göremeden, kendi uçurumlarını fark edemeden bu yolda adım atamaz. Atarsa kim bilir kaç..

Adımlarının birleşmesini istiyorsan sabret. Parçalarımızı topladığımızda kendimiz oluyor muyuz? Hiç düşünmez miyiz?

Kendine sevdalanarak olmazmış bu iş ben o yüzden ona sevdalıyım.

Yaklaşıyor.

Ne yaklaşıyor.

Bütün bildiklerim sende anlamlandı ya işte o. Hiçbir şey bilmediğimi bildirdiğinizi itiraf etmiştim bir öğretmenler gününde. Dün de dedim ki ona sen onu öyle çok seviyorsun ki sende yer etmiş.

Bilmek için sevmek gerekir. Ateşe aşık olmak…

Bütün gördüklerim sende başkalaştı.

Ağlayan ışık oldum yoluna düşer gibi. Ben seni kalbime cennet seçtim.

Manevi boşluğumuzu sen, biz demeyi öğrenerek doldurabiliriz.

Kusursuz olana hürmetlerimle,

Güllere güllere yar güllere vermem seni ben, ben ellere

Eller alır götürür eller, aşkından düşerim ah döşeklere!

Aycan Gökgöz

Dünyalite

Paylaştıkça çoğalır.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

DUNYALITE